En dan ben je opeens twee weken verder, de tijd vliegt hier voorbij. Toch wordt het eens tijd voor een update van mijn belevenissen hier in Zuid Afrika. Helaas is internet hier geen vanzelfsprekendheid, dat is een van de redenen waardoor ik het langer duurde dan gepland.

Gisteravond rond een uur of zes ben ik terug gekomen van een tour langs de Garden Route. In totaal hebben we zo'n 1200 km gereden. We hebben dus inderdaad heel wat gezien en meegemaakt. Na een gebroken nacht in een hostel in Kaapstad - het slapen op zaal is gelukkig incidenteel - werdenwe zaterdag morgen rond 8 uur opgehaald door Thole de gids. Met z'n vieren hadden we een kleine prive trip geregeld. De chauffeur was ook een officiele gids dus hij kon ons veel vertellen. Die ochtend direct het grootste stuk gereden tot aan het stadje Albertinia. Daar aangekomen in de Garden Route Game Lodge konden we eerst even bijkomen van de reis. Dat was rond half drie dus het zwembad was meer dan welkom. Echter om vier uur stond onze eerste safari op het programma. In totaal duurde deze 'Game Drive' twee uur en konden we net de zonsondergang vanuit het reservaat nog meemaken. Ook zondag stond er een game drive gepland, deze keer om 7 uur in de morgen. Het was koud en mistig maar een kudde buffalo's maakte veel goed, waar een mens al niet blij mee kan zijn!

Helaas moesten we de logde al weer snel verlaten om verder te gaan naar Oudtshoorn. Daar een heuze struisvogel boerderij bezocht, inclusief het rijden op een struisvogel. En naar de Cango Caves geweest. Ongeveer 1,2 km door nauwe gangetjes en mooie grote kamers. Inmiddels kwamen de kriebels al een beetje op zetten. Want maandag was het de bedoeling om te gaan bungee jumpen. En wat beloofd is moet je nakomen. Dus daar hing ik op 190 meter onder de brug met nog 30 meter tot de rivier. Na een vrije val van maar 6 seconden. Het is een onbeschrijfelijk gevoel maar wel iets waar ik niet zomaar aan voorbij kon lopen.

Na een gezellige avond de volgende morgen al weer vroeg op. Er lag op 2 uur rijden een boot op ons te wachten in Plettenberg bay. Dus back on the road again! De boot bracht ons naar geweldige spots om walvissen te bekijken. En ze waren er in grote getalen, in totaal heb ik er 9 gezien. Die avond verbleven we in een geweldige plaats. Na een halfuur over een kronkelig weggetje in de bergen kwamen we aan op een boerderij. Deze boerderij is nog steeds in bedrijf maar naast de gewone activiteiten zijn er ook 7 huizen voor gasten. En die staan midden in de wei omringd door paarden, koeien, struisvogels en bergen. Hoe ze deze plek ooit hebben gevonden is me nog steeds een raadsel. Maar het was geweldig ondanks het feit - of misschien juist wel dankzij - dat er bruin water uit de kraan kwam, er bijna geen elektriciteit was en mobiele telefoons noch internet uitgesloten was.

Ja het gaf een vertrouwd gevoel om gisteren in Kaapstad aan te komen. Maar ik vond het ook heel jammer dat de reis weer voorbij was. Kaapstad is wel een stad die je snel vertrouwd bent. Net zoals de familie en het werk. De kinderen zijn stuk voor stuk geweldig om mee te werken. Na amper een week bouw je toch een band met ze op. Kreeg maandagavond te horen dat iedereen zich afvroeg waarik was. Het onderwijssysteem is hier zoals ze hetzelf zeggen struggling.Tussen de scholen onderling is een groot verschil wat eigenlijk alles te maken heeft met geld. Zo kwam ik er vandaag achter dat geenvan de brandkranen werkt. En dat het er ook niet naar uitziet dat die ooit nog gaan werken. Het onderwijs zelf is van een vrij degelijke kwaliteit maar met 50 leerlingen per klas wordt het voor de leraren, laat ik zeggen, pittig.En dat is op sommige momenten echtflink balen. Want de leraren willen.Het wordt ze alleen heel moeilijkgemaakt door aan de ene kant de principal - lees: eersteklas klotehommel - en de regering - lees: corrupt. Zo zijn er door de regering30 computers gekocht alleen is er niet gekeken naar aansluitingen.Deze staan dus werkloos ineen opslag. En dat terwijl de helft van de school geenlampen heeft, de tafelsen stoelen zowat allemaal uit elkaar vallen en last but not least geen enkel kind een lesboekheeft. Alles wordt gedaan vanaf kopietjes.

Ondanks dat blijft toch het merendeel lachen en vol goede moed richting de toekomst kijken. En komen de leraren echt enkel en alleen voor de kinderen naar school. Mijn werk bestaat uit het bijles geven van de kinderen en de klas helpen met het werk als de leraar er niet is.Vaak zorg ik ervoor dat ze gewoon aandacht krijgen. Want dat is iets wat de kinderen niet krijgen. Op school niet omdat er te weinig mensen voor zijn en thuis niet door alle problemen die armoede met zich meebrengt.

Graag wil ik iedereen weer bedanken voor de reactie en mailtjes! Het gaat me goed.