Hier het eerste bericht uit Zuid-Afrika.

Alhoewel het begin van de reis weinig goeds beloofde ben ik gisteren dan toch om 9:50 uur geland. Vrijdagmiddag leek het even de verkeerde kant op te gaan maar eenmaal aan boord bij South African Airways verliep alles op rolletjes. Ik wil geen reclame maken voor SAA maar het is een ommetje Londen meer dan waard.

Tijdens het weekend verblijven er veel mensen in het hostel. Er is dan in de townships namelijk niet zo heel veel te beleven. En aangezien iedereen van m'n groep pas vanmorgen is aangekomen zat ik gisteren tussen allemaal mensen die hier al langer zijn. Da's mooi meegenomen want die weten precies waar ze wanneer op welke plek moeten zijn om het hier optimaal naar je zin te hebben. Zo komt het dat ik Cape Town by night al heb meegemaakt terwijl Cape Town by day me nog volkomen onbekend is. Long street is hier tijdens het weekend de plaats om te zijn. Het is een aaneenschakeling van bars, clubs en tentjes om wat te eten. Met een club duitsers, wat finnen en de nodige Zuid-Afrikanen voor de bescherming zijn we op pad geweest. Het was reuze gezellig al was ik wel een tikkel brak. Ik had dan ook al wat uurtjes slaap gemist in de afgelopen dagen.

Dat Cape Town by day me volkomen onbekend is, is wat overdreven. Ik heb gisteren namelijk al wel boodschappen gedaan. Zo moest ik onder andere nog een handdoek kopen, want die had ik op het allerlaatste moment uit m'n koffer gehaald. En heb ik de lokale supermarkt ook al verkend. Het ziet er allemaal goed uit. Al was het wel eventjes zoeken geblazen. Toen ik eenmaal wist waar ik allemaal moest zijn kwam ik erachter dat er nog geen ene Rand (de Zuid-Afrikaanse euro) in m'n portemonnee zat. Het stroomde inmiddels van de regen en wanneer je geldautomaten nodig hebt zijn ze verdraaid lastig te vinden. Het duurde drie kwartier voordat ik er een gevonden had die er veilig genoeg uit zag, werkte, genoeg geld had etc. Uiteindelijk deed ik twee uur over het kopen van een paar bananen (de vitamines), yoghurt, brood, jam, boter, vruchtensap en... owja de handdoek. Maar goed that's the African way!

Toch er is ook een keerzijde aan het hele verhaal. Hier in Kaapstad kun je met een paar oogkleppen op het harstikke naar je zin hebben en je in een wereld van geluk omgeven. Maar het gesprek vanmorgen tijdens het ontbijt zet je dan weer met beide benen in de realiteit. Zuid-Afrika staat erom bekend een relatief welvarend Afrikaans land te zijn. Dan denk je dat het eigenlijk allemaal wel goed zit maar dat valt tegen. Ook Zuid-Afrika heeft last van armoede onder de eigen bevolking. Vooral door het feit dat er veel mensen werkeloos zijn. Zo heeft 40% van de Zuid-Afrikanen geen werk. Door de groeiende economie en de vrij goed functionerende regering is Zuid-Afrika een magneet voor mensen uit andere Afrikaanse landen. En daar zit het hem in. Dit werkte de afgelopen jaren vrij goed, de mensen leefden naast en met elkaar. Toch dit veranderd de laatste tijd, veel arme Zuid-Afrikanen keren zich tegen de immigranten. Daar merk je op straat niets van en als je het niet opzoekt - vandaar die oogkleppen - zal het je ook niet opvallen. Maar hier hoor je het wel van de vrijwilligers. Rondom de stad zijn een aantal vluchtelingenkampen opgezet om de mensen vanuit de townships op te vangen. Op dit moment zijn dat vooral mensen uit west- en centraal-Afrika. De mensen uit de buurlanden zijn grotendeels al teruggegaan naar het eigen land. De immigranten worden niet langer geaccepteerd in de townships.

Dan nu het programma voor de aankomende week. Heel simpel: dat is nog niet bekend. Over een uur staat er iemand van de organisatie op de stoep om het een en ander uit te leggen.

Mensen het gaat me hier baie goed, ik zal zo snel mogelijk weer wat van me laten horen.

Wat het contact met mij betreft. Ik heb hier nog geen lokaal nummer, het bellen met de Nederlandse telefoon is zo duur dat ik dat achterwege laat. Sms-en is wel mogelijk. Mocht je wat kwijt willen dan is dat mogelijk door te reageren op m'n verhalen of te mailen naar [email protected] .